To Die For chap 26 ต่อ
posted on 25 Apr 2012 20:39 by sommyanheroแผ่นหลังขาวสัมผัสกับผ้าปูที่นอนเนื้อนุ่ม คิม จุนซูหอบเบาๆ มองใบหน้าของชางมินผ่านร่องรอยน้ำตาของตัวเอง
แล้วสัมผัสนุ่มนวลก็ก่อเกิดขึ้นที่แผ่นอกของเขา ลิ้นชื้นไล้เลียไปตามรอยแผลเป็นนูนยาวนั้นอย่างละเมียดละไม ฉกตวัดปรนเปรอ เล้าโลมจนจุนซูต้องหลับตาลง
“รู้สึกดีมั้ย” ชางมินถามออกมาขณะที่มือล้วงเข้าไปในกางเกงนอนตัวบางของจุนซู ริมฝีปากเคล้าเคลียอยู่ที่ซอกคอ
เขาไม่รู้ว่าที่เขากำลังทำอยู่นี้มันคือะไรกันแน่ มันกำลังจะช่วยคิม จุนซูหรือเปล่า แต่เขา..แค่อยากให้คนตรงหน้านี้..รู้สึกดี
โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า..ตัวเอง..ก็กำลังรู้สึก..ไปด้วย
“ตอบผมสิ คิม จุนซู” เสียงทุ้มถามแผ่วเบา เม้มริมฝีปากที่ติ่งหู ใช้ลิ้นโลมเลียไปทั่วกกหูก่อนจะลากปลายลิ้นยาวมาถึงข้างแก้มนวล
เขาไม่ได้หลับตาลงเลย ชางมินอยากจะมองใบหน้าที่สมบูรณ์แบบนี้เอาไว้ตลอด
แม้ว่าตามตัวจะเต็มไปด้วยรอยแผล แต่รังสีบางอย่างก็ยังแผ่กระจายออกมาตามลำตัวของจุนซู และมันก็ฉุดรั้งเขาให้เข้าไปหา ดึงดูดริมฝีปากของเขาให้ปรนเปรอร่างนั้นไม่หยุดหย่อน
“ฮะ ฮ่า” จุนซูครางกระเซ่าขณะที่ลิ้นร้อนเลียนวนที่ยอดออก ซับทุกหยดหยาดความเปียกชื้นจากตัวเขา และเสียงนั้นมันยิ่งทำให้ชางมินได้ใจ เคลื่อนตัวต่ำลงไปที่สะดือ
เหมือนใจจะขาด ความรู้สึกรุ่มร้อนแบบนี้มันคืออะไร
จุนซูสับสน ใจอยากจะวิ่งหนี แต่ร่างกายมันไม่ขยับเลยมันนอนนิ่งเฉย หอบหายใจหนักหน่วง ตอบรับทุกความสัมผัสจากคนด้านบน
แล้วกางเกงนอนของเขาก็หลุดออกไป เรือนร่างเปลือยเปล่าที่ครั้งนึงเคยงดงาม ผุดผ่องไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน บัดนี้มันเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นแห่งความปวดร้าว
ชางมินชะงักไปพักนึง ก่อนจะเลื่อนตัวไปปิดไฟในห้องทั้งหมด เหลือเพียงแค่แสงเลือนลางจากภายนอกที่ลอดส่องเข้ามาตามผ้าม่าน
ร่างหนาก้มลงประทับจูบที่ริมฝีปากแดงร้อน สายตาหวานปรือขึ้นมองจ้องสบอย่างเว้าวอน จนอารมณ์ของชางมินกระเจิดกระเจิง
มือหยาบเร่งถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนร่างกายเปลือยเปล่าสัมผัสกันและกัน แกนกลางที่ค่อยๆแข็งตัวขึ้นเสียดสีกันไปมาอย่างวาบหวิว
จูบของชางมินเร้าร้อนและลึกซึ้งตามเพลิงอารมณ์ที่กำลังลุกโชน มือหยาบร้อนไล้ไปตามสีข้าง หมุนวนอ่อยอิ่งไปที่บั้นท้ายก่อนจะลากยาวมาที่แกนกายของจุนซู
“ไม่ไหวแล้ว ชางมิน หือ ช่วยชั้นด้วย” เสียงหวานหอบกระเซ่าแทบจะพูดไม่เป็นคำ บางอย่างในตัวมันพลุกพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนทำเอาเขาหูอื้อไปหมด
มันต้องเจ็บปวดไม่ใช่หรอ เรื่องแบบนี้ มันน่ารังเกียจสิ้นดี
“อร๊า...” จุนซูครวญครางเมื่อโพรงปากอุ่นของชางมินเข้าครอบครองที่แกนกาย มือเรียวจิกลงที่หมอนแน่น
ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร เลือดที่ไหลพล่าน ร้อนแรงไปทั่วร่างกาย
“ฮ..อ่า อ๊า” ลิ้นร้อนแตะแต้มขบเม้มไปตามขาอ่อนด้านในก่อนจะวนย้อนมาเลียที่ปากทางด้านหลัง
จุนซูหลับตาแน่น อ้าขาออกกว้างตามแรงมือของมินที่ค่อยๆผลักออก
ในหัวสมองมันขาวโพลงไปหมด ในเวลานี้..มันมีแต่ความต้องการที่เดือดพล่าน
“ชางมิน..ชางมิน อือ ช่วยด้วย” น่าแปลกที่จุนซูก็เคยร้องขอความช่วยเหลือแบบนี้ ในสถานการณ์บนเตียงอย่างนี้ ทว่ามันต่างออกไป ตอนนั้นเขาขอให้หยุด ในตอนนี้เขากำลังพร่ำขอ เรียกร้องให้ชางมินเข้ามา..เติมเต็ม
“อร๊าาาา” จุนซูลืมตาโพลง ลำตัวสะดุ้งเฮือกรับการลุกล้ำของชางมิน
ความรุ่มร้อนแข็งแกร่งนั้น ค่อยๆสอดเข้ามาทีละนิด ทีละนิดอย่างน่าอึดอัดใจ
“เข้ามา เข้ามาที” ชางมินก็ใจจะขาดเช่นกัน แต่เขากลัวว่าจุนซูจะเจ็บ แล้วอารมณ์ที่เร่งร้อนขึ้นก็ทำให้เขาสอดเข้าไปในตัวของจุนซูจนหมด
ชางมินก้มตัวลงจูบที่ริมฝีปากแดงแล้วผละออกมาหอบหายใจ เบื้องล่างหยุดนิ่งคั่งค้างอยู่แบบนั้น จนจุนซูแทบขาดใจตาย
“ขยับสิ ช่วยชั้นด้วย ชางมิน” เสียงหวานที่เว้าวอนทำเอาสติสตังของชางมินเลอะเลือน หัวสมองว่างเปล่า ไร้ความคิด ตอนนี้ได้แต่ทำตามอารมณ์ของตัวเอง
“ฮ..อ๊า อ่า อร๊า”คิมจุนซูร้องครางพลางเชิดใบหน้าสวยหวานราวรูปปั้นนั้นขึ้น
สะโพกบางร่อนรับทุกจังหวะที่นุ่มนวลทว่าลึกซึ้งร้อนแรงนั้นอย่างลุ่มหลง
ความเสียวซ่านก่อกำเนิดทุกครั้งที่แกนกายนั้นเคลื่อนตัวเข้ามา เสียงหอบหายใจหนักหน่วงเคล้าผสมกับเสียงครางกระเซ่าของคนทั้งสอง
จุนซูเบ้หน้า จิกมือลงบนผ้าปูที่นอนรุนแรง
กำลังจะถึงแล้ว จะไม่ไหวแล้ว
“อ๊าาาาาาา”น้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกจากแกนกายเล็ก ช่องทางร้อนตอดรัดระรัวจนชางมินก็ปลดปล่อยตามมาติดๆ ของเหลวอุ่นๆพุ่งเข้ามาในลำตัว จุนซูปล่อยร่างกายที่อ่อนยวบ นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงโดยมีชางมินผละลงมาซบกกกอดไว้
ลมหายใจที่หนักหน่วงผ่อนคลายลง ก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนมาสม่ำเสมอยามเมื่อทั้งสองเข้าสู่ห้วงนิทรา
----------------------------------------------------------------------------------------